Tao Dance Theater. Programma: 16 & 17. Gezien: 4 maart 2026, Amare, Den Haag. Door Michael Klier
‘Ik doe geen dansvoorstellingen waarbij je kunt huilen of lachen. Ik geef er de voorkeur aan om het publiek verschillende invalshoeken en richtingen te bieden”, zegt Tao Ye, die in zijn geboortestad Chongqing een traditionele dansopleiding heeft gevolgd. Nadat hij bij het Shanghai Army Song & Dance Ensemble had gedanst, sloot hij zich aan bij de Beijing Modern Dance Company. In 2008, op 23-jarige leeftijd, richtte hij daar zijn eigen compagnie, het TAO Dance Theatre op.
China
Met nieuwe dansers besteedt Ye maanden aan het aanleren van het door hem en Duan Ni ontworpen Circular Movement System. Dit systeem, dat sterk is beïnvloed door oosterse filosofie, vertegenwoordigt een unieke benadering van beweging. Het is beïnvloed door de cultuur en geschiedenis van China. ‘Ik zie het lichaam als een geschenk, als een tempel. Dans is altijd een rituele kunst geweest.’
Minimalistische stijl
Ye onderscheidt zich in zijn choreografieën door een minimalistische stijl, herhalingen en beperkingen. Zijn choreografieën ogen zowel primitief als futuristisch. Ruimte en ritme, flexibiliteit en flow en zowel harde, abrupte als vloeiende overgangen en bewegingssequenties kenmerken zijn stijl. Tot één van zijn creatieve concepten behoren de concentratie op de wervelkolom terwijl de ledematen van de dansers meebewegen. Daarnaast vraagt hij van de dansers veel contact met de dansvloer om de zichtbaarheid in twee dimensies te beperken.
Series of Numbers
In september 2023 was Ye te gast bij het NDT met zijn choreografie 15 voor even zo veel dansers. Ye werkte toen voor het eerst samen met een westerse danscompagnie. Deze week kwam hij met twee nieuwe werken uit de Series of Numbers naar Nederland: 16 en 17. Samen vormen deze één volledige voorstelling. Ye maakte 16 in 2024, dat in China het Jaar van de Draak was. Het is mede daarom geïnspireerd door de traditionele Chinese Long-dans (drakendans).
Ritmisch golvende lichamen
Het stuk begint met 16 dansers in twee rijen schuin opgesteld aan de achterkant van het podium. Op harde ritmische elektronische beats bewegen de vrouwen en mannen in zich steeds herhalende patronen. In het verloop verkennen ze het hele podium door dansend in een lange rij achter elkaar te lopen. Zo ontstaat een (soms gebogen) lijn. Vooral de hoofdbewegingen zijn indrukwekkend waarbij het langere haar van de vrouwelijke dansers als een waaier door de lucht zwaait.
Symbolische draak
Het publiek kijkt steeds via weer een ander perspectief op deze vitale polonaise. Door het dynamisch gebruik van de ruimte gelijken de dansers in hun zwarte kostuums een symbolische draak. Hun immens bewegelijke ruggengraten maken indrukwekkende, groot uitwaaiende bewegingen waarbij elke danser net een ander zwaartepunt heeft. Zo passeert deze trein van kolkende torsi en draaiende en kronkelende armen en benen de dansvloer via diverse geometrische lijnen.
Auditief én fysiek
Na de pauze zien we de dansers haast uitsluitend aan de grond. 17 sluit aan op Ye’s eerdere experiment tussen klank en lichaamsbeweging in 7 uit het jaar 2014. Elke beweging van de dansers ontstaat vanuit een geluid. Aan het begin liggen 17 dansers op hun rug met hun hoofden naar het publiek. Ze zingen verrassend zuiver met hun hoorbaar ongetrainde stemmen.
Schrik
En opeens is er een korte roep gevolgd door een harde knal. Een reus van een danser helemaal links op het podium heeft zich in een onnavolgbaar vloeiende beweging op zijn buik gekanteld. Andere dansers volgen zijn voorbeeld, soms met meerderen tegelijk. Dit gebeurt op ogenschijnlijk chaotische wijze. En precies deze onvoorspelbaarheid maakt 17 zo reuze spannend.
Rollen en bollen
In het vervolg worden de bewegingssequenties langer. Maar elke beweging gaat samen met een roep. Omdat de bewegingen altijd synchroon lopen met de klanken, ontstaat er een spel tussen stemmen en lichamen. De dansers raken elkaar ook aan en nemen elkaar mee in hun rollen en bollen. Op de relaties van stem en beweging volgen die van de dansers onderling.
Lied
En dan is er weer tijd voor zang. Ook valt er herhaaldelijk stilte die zowel rustgevend als ook spanning verhogend werkt.
Het Tao Dance Theater trakteerde in Amare op een ongekend energieke én excentrieke dansavond.
Foto’s: Fanxi
De recensie verschijnt ook op https://denieuwemuze.nl/category/recensies/